Over de grenzen van Kirgistan, Oezbekistan en Turkmeinstan
Over de grenzen van..... Annemie Koenen
Sloffen met nuno-, 3-d technieken en borduren - Annemie Koen Sieraden met oppervlaktedesign en borduren - Annemie Koenen Moeder Aarde Doni - Annemie Koenen Wandkleed -tafereel - Annemie Koenen Sloffen of Tassen - Annemie Koenen Vlinders - Annemie Koenen Hoeden - Annemie Koenen Reliëfborduren - Wanda Robert - januari 2010 Vilt als expressieve kunsttherapie - Inge Evers Wandkleden - Rod Welch en Karoliina Arvilommi - mei 2009 Crazy patch - Maria Milan - maart 2009 Schirdak - István Vidák - november 2008 Kleine sculpturen - Judit Pňcs - oktober 2008 Hoeden - Judith Pocs - oktober 2008 Een kleed voor de ziel - Inge Evers - oktober 2007
December 2008
Hoi Annemie,
Geďnspireerd door jouw workshop en tijdelijke beroofd van mijn werkstuk ( per post onderweg) heb ik twee objecten gemaakt , waarin ik wat verwerkt heb wat ik geleerd heb. Erg fijn om te doen.
Ik kijk uit naar je aanbod volgend jaar en hoop dan iets te vinden waarbij ik nog meer kan leren over kirgisische viltmethoden.
Het was fijn om jou en de andere vrouwen te ontmoeten. Had ook plezier aan jou ondernemerschap. Ik ben zelf een kleine zelfstandige (als je wat wilt weten ove mijn onderneming: www. openbewustzijn.nl).
Ik heb genoten van je praktische bezieling in eenvoud en pracht. Reuze bedankt!
Hartelijke groet
Dorle
Over de grenzen van…
Het was weer heel prettig én leerrijk om bij Annemie een workshop te volgen. Vrijdagavond kwam ik eraan en ik waande me onmiddellijk in een andere wereld na het beklimmen van de trappen: vilt, vilt en nog eens vilt . Er zijn ook iedere keer weer nieuwe viltobjecten te zien die we kunnen bewonderen, heerlijk!
We konden op voorhand kiezen wat we gingen doen: of het vilten van een tasje/armband/… of het aanleren van het traditionele borduurwerk bvb. het borduren van een tumar (dit is een driehoek in vilt die de nomaden in hun tent hangen ter bescherming tegen het boze oog), ik koos voor het laatste.
Tijdens het voorbereiden van mijn werk (het in de gewenste vorm knippen van mijn voorgevilt stuk én het tekenen van een patroon hierop) kregen we een film te zien over hoe ze in Turkmenistan een tapijt maken, gaf Annemie uitleg over hoe het er in deze 'viltlanden' aan toe gaat: daar wordt nog gevilt vanuit het gevoel, zonder veel patronen (deze patronen proberen ze nu wel te bewaren want ook deze traditie dreigt verloren te gaan) en konden we de reeds gevilte en geborduurde stukken bewonderen en bestuderen.
De vrijdagavond was zo om en op zaterdag begon het echte werk. We leerden de heksensteek (alleen de naam al!) zowel in het vlakke veld als voor het zomen, de steelsteek, om bvb. de heksensteek af te werken en het maken van de slingers met kwastjes (meestal paardenhaar) wat aan een tumar of tasje wordt gehangen. Ook leerden we hoe we dit stuk vilt konden verstevigen : aan het gevilte voorwerp een mooi stuk stof vastmaken (eventueel met de heksensteek) en het dan door pitten : dit is het met kleine steekjes - het patroon volgend of niet - de stof nog steviger vastmaken aan het vilt.
Ondertussen konden we ook spieken bij de andere groep, die écht aan het vilten waren. Hun ontwerpen deden me watertanden en een tasje staat zeker op mijn 'to do' lijstje.
Ook het meegekregen werkboek van Annemie met o.a. alle steken heel duidelijk uitgelegd, was ook thuis een heel goede hulp, echt een heel praktisch werkboek! Ik heb trouwens eindelijk mijn gevilte juwelen met de pas geleerde steken afgewerkt, en het werkboek gaf mij ook ideeën voor andere viltobjecten die ik wil maken.
Het was weer een heel geslaagd en gezellig weekend bij Moeder Aarde, waar ik op korte tijd veel geleerd heb in een prettige atmosfeer omringd door gelijkgestemde zielen, wat wil een mens nog meer…
Christine
Workshop over de grenzen van .......
Gefascineerd door én vilten én de nomaden cultuur van landen als Kirgistan en Oezbekistan, leek deze workshop mij een goede gelegenheid om meer van beiden te weten te komen en zeker ook om te leren, exacte figuren in vilt te realiseren.
Vrijdagavond, na een warm welkom door Annemie en de kennismaking met de andere deelneemsters, was er tijd om een idee te krijgen van ons werkstuk tijdens deze workshop. Inspiratie deden we op van het uitgestalde werk in deze stijl, de prachtig geverfde wol en een film over het traditionele vilten in Kirgistan. Annemie gaf aan de hand van een authentiek kleed uitleg over de betekenis van de figuren en over het ‘lezen’ van de tapijten door de vrouwen.
Daarna was het tijd voor het maken van een eigen ontwerp. De deelneemsters werden verdeeld in twee groepjes: de viltsters en degenen die het traditionele borduurwerk wilden leren. Ikzelf wilde een armband vilten, anderen een tasje en ook een omhulling voor een object kwam aan de orde terwijl aan de andere tafel voorbereidingen getroffen werden voor het maken van een tumar. We hadden zelfs nog tijd om een begin te maken met het leggen van de gekozen figuren.
Op zaterdagochtend begonnen we vol goede moed aan het echte werk! De sfeer was fantastisch, de werkstukken kregen langzaam vorm en na een heerlijke lunch konden de meesten van ons aan de afwerking beginnen. De borduursters (de heksensteek was moeilijk maar geliefd!) waren bezig met het maken van kwasten voor de tumar, via een ingenieus systeem van draden waarbij steeds twee dames samenwerkten. Hierbij werden materialen als haar van paardenstaarten en yaks gebruikt maar ook allelei andere natuurlijke vezels.
Ik hoorde voor het eerst van het na-masseren van een droog viltstuk, het ‘scheren’ hierna en maakte een begin met het doorstikken van de figuren in mijn armband. Voor mij een heel kwarwei dat ik na aanvankelijke tegenzin voor dat heel precieze werkje thuis toch heb afgemaakt met een resultaat waar ik best trots op ben!
Al met al was de workshop zeer de moeite waard, ik heb veel geleerd en genoten van de sfeer, de omgang met de andere deelneemsters en de gastvrijheid van Annemie. Ook de afsluiting met Limburgse vlaai waarbij de workshop en de resultaten van iedereen besproken werden leverde een meerwaarde op!
Gonny
Mei 2008
Mee over de grenzen naar Kirgistan, Oezbekistan en Turkmenistan
Na een korte kennismaking met elkaar konden we vrijdagavond de vele mogelijkheden bewonderen die aangeboden werden. Wat een kleurrijk tafereel!
Op deze eerste avond gaan we allemaal aan de slag met de motieven. We zien een film over de totstandkoming van een vilttapijt in Turkmenistan, Annemie vertelt over de betekenis van de motieven aan de hand van voorbeelden, maar we kunnen er nog meer over lezen, in de prachtige, uitgebreide lesbrief in woord en beeld, welke we allemaal krijgen. We oefenen om de patronen te tekenen en maken daarna het ontwerp: tekenen, inkleuren....twijfelen, opnieuw beginnen, afwerken.... en dan nog het spiegelbeeld!
We verzamelen onze materialen zowel uit de plantaardig geverfde wol, die Annemie speciaal voor deze kursus had geverfd als ook uit de Moeder Aarde winkel, waar alle materialen, te kust en te keur te vinden zijn, als ook een zeer uitgebreide collectie boeken rondom vilt en motieven.
Zaterdagmorgen gingen we dan meten aan de slag. Na het motief op de jurttas te hebben getekend en voorgeregen konden we beginnen met borduren, een aangenaam ritmisch werk. Annemie leerde ons vakkundig, stuk voor stuk alle steken en technieken, die hierbij te pas komen. Thuis kunnen we de jurttas dan verder afwerken en meteen nog wat nagenieten van het aangename ontspannende weekend.
Ik had gekozen voor de Oestbekistaanse jurttas, maar genoot de hele cursus door, ook van de prachtige ontzetttend fijne en kleurrijke vilten armbanden, met ingelegde patronen, welke met een bepaalde naaisteek nog reliëf kregen. Verlangend en zeker van plan dit ook ooit te doen ontstond een gezellig sfeertje. De wandkleden en tapijten die ook met de nodige precisie gelegd werden, hadden een heel andere uitstraling, langzaam groeiend, de hele dag door.
Zowel het leggen van de motieven van de armbanden als het tapijt nam de hele dag in beslag, maar na het rollen, en rollen, en rollen ...was de voldoening groot en het resultaat prachtig. Annemie demonstreerde ook hoe een aaneengesloten vilten armband gemaakt werd en de steken waarmee die dan geborduurd werden.
Werken rond dezelfde thema’s op zo’n gevarieerde manier gaf een warm, goed en zeer verrijkend gevoel. De gastvrijheid en de groepssfeer versterkten dat nog.
Als afsluiter mochten we proeven van echte Kirgistaanse thee met borsok (gebak). Lekker!
Blij en tevreden met ons werk togen we naar huis.
Hilde van Schoor
Reactie van een cursist.
Cursus Over de grenzen van Kirgistan…………… “een persoonlijke leeromgeving”.
De cursus “Over de grenzen van Kirgistan,……” was een juweel!
Een waarachtige schat aan kennis deelde de cursusleidster, de ook op internationaal gebied bekende viltster, Annemie Koenen, ruimhartig met haar cursisten.
Annemie beheerst zeer vele oude ambachten, natuurlijk het vilten, maar ik noem enkele; Kaboels weven, touwen maken, divers vlechtwerk met kwasten, borduursteken in oorspronkelijke Kirgistaanse en Turkmenistaanse motieven, ………
In een zeer gastvrije, warme, inspirerende omgeving wist Annemie een persoonlijke leeromgeving te scheppen, waarin ze daadwerkelijk oog had voor ieder! Je werkte voor jezelf, genoeg eigen ruimte in je eigen tempo, met toch de begeleiding die je nodig had.
Door haar vakmanschap kan ze heel snel inspelen op iedere vraag en elk werkproces begeleiden stap voor stap, 13 mensen tegelijk!
Iedereen kreeg de aandacht die zij, of hij!, nodig had. Ook leerden we van elkaar, de hele sfeer was er een van behulpzaamheid en saamhorigheid, een gemoedelijke, ontspannen sfeer waar gelachen werd en zo ontstond al snel een intieme band tussen de cursisten. Een fantastische combinatie, leren en heerlijk werken in de geborgenheid van de lerares en de groep.
Zeer goed vond ik dat Annemie een verbinding maakte met de diepere achtergronden van vilten en de Kirg./ Turkm. motieven en symboliek. Ook het spirituele aspect wist ze erbij te betrekken door heldere opdrachten in het kader van het ontwerpen. Ze heeft een zeer grote wijsheid in zich die ze wil overbrengen.
Haar missie en passie is de kunst van het vilten en deze oude ambachten te behouden….door haar over te dragen, te delen. Annemie is er, ze staat er en je kunt haar alles vragen over wol en vilt. Ze weet er een antwoord op. Ze hanteert strenge eisen als het gaat over het uitvoeren van technieken zoals ze al eeuwen worden toegepast en is gelijk flexibel genoeg om de individuele viltster de vrijheid te geven een eigen kunstzinnige interpretatie te creëren. Ook hierin geeft ze raad.
De cursus had een duidelijke structuur, dat geeft overzicht en rust. Er waren doorlopend warme en koude dranken en een heerlijk lunchbuffet, voorbereid door haar man Sjef. Door de ondersteuning en betrokkenheid van Sjef, die foto’s maakte en andere diensten verrichtte, kwam Annemie helemaal tot bloei. Zo kon zij zich concentreren waar ze sterk in is! En er helemaal zijn voor haar cursisten.
De uitleg was zeer helder, ze demonstreert de techniek duidelijk. En in de zeer uitgebreide lesbrief vind je alles terug als naslagwerk.
Zeer aanbevelingswaardig! Voortreffelijk gedaan Annemie! Hoog niveau.
Lieve groet,
Freya Vaes
naar boven
Hoi Annemie,
Geďnspireerd door jouw workshop en tijdelijke beroofd van mijn werkstuk ( per post onderweg) heb ik twee objecten gemaakt , waarin ik wat verwerkt heb wat ik geleerd heb. Erg fijn om te doen.
Ik kijk uit naar je aanbod volgend jaar en hoop dan iets te vinden waarbij ik nog meer kan leren over kirgisische viltmethoden.
Het was fijn om jou en de andere vrouwen te ontmoeten. Had ook plezier aan jou ondernemerschap. Ik ben zelf een kleine zelfstandige (als je wat wilt weten ove mijn onderneming: www. openbewustzijn.nl).
Ik heb genoten van je praktische bezieling in eenvoud en pracht. Reuze bedankt!
Hartelijke groet
Dorle
Over de grenzen van…
Het was weer heel prettig én leerrijk om bij Annemie een workshop te volgen. Vrijdagavond kwam ik eraan en ik waande me onmiddellijk in een andere wereld na het beklimmen van de trappen: vilt, vilt en nog eens vilt . Er zijn ook iedere keer weer nieuwe viltobjecten te zien die we kunnen bewonderen, heerlijk!
We konden op voorhand kiezen wat we gingen doen: of het vilten van een tasje/armband/… of het aanleren van het traditionele borduurwerk bvb. het borduren van een tumar (dit is een driehoek in vilt die de nomaden in hun tent hangen ter bescherming tegen het boze oog), ik koos voor het laatste.
Tijdens het voorbereiden van mijn werk (het in de gewenste vorm knippen van mijn voorgevilt stuk én het tekenen van een patroon hierop) kregen we een film te zien over hoe ze in Turkmenistan een tapijt maken, gaf Annemie uitleg over hoe het er in deze 'viltlanden' aan toe gaat: daar wordt nog gevilt vanuit het gevoel, zonder veel patronen (deze patronen proberen ze nu wel te bewaren want ook deze traditie dreigt verloren te gaan) en konden we de reeds gevilte en geborduurde stukken bewonderen en bestuderen.
De vrijdagavond was zo om en op zaterdag begon het echte werk. We leerden de heksensteek (alleen de naam al!) zowel in het vlakke veld als voor het zomen, de steelsteek, om bvb. de heksensteek af te werken en het maken van de slingers met kwastjes (meestal paardenhaar) wat aan een tumar of tasje wordt gehangen. Ook leerden we hoe we dit stuk vilt konden verstevigen : aan het gevilte voorwerp een mooi stuk stof vastmaken (eventueel met de heksensteek) en het dan door pitten : dit is het met kleine steekjes - het patroon volgend of niet - de stof nog steviger vastmaken aan het vilt.
Ondertussen konden we ook spieken bij de andere groep, die écht aan het vilten waren. Hun ontwerpen deden me watertanden en een tasje staat zeker op mijn 'to do' lijstje.
Ook het meegekregen werkboek van Annemie met o.a. alle steken heel duidelijk uitgelegd, was ook thuis een heel goede hulp, echt een heel praktisch werkboek! Ik heb trouwens eindelijk mijn gevilte juwelen met de pas geleerde steken afgewerkt, en het werkboek gaf mij ook ideeën voor andere viltobjecten die ik wil maken.
Het was weer een heel geslaagd en gezellig weekend bij Moeder Aarde, waar ik op korte tijd veel geleerd heb in een prettige atmosfeer omringd door gelijkgestemde zielen, wat wil een mens nog meer…
Christine
Workshop over de grenzen van .......
Gefascineerd door én vilten én de nomaden cultuur van landen als Kirgistan en Oezbekistan, leek deze workshop mij een goede gelegenheid om meer van beiden te weten te komen en zeker ook om te leren, exacte figuren in vilt te realiseren.
Vrijdagavond, na een warm welkom door Annemie en de kennismaking met de andere deelneemsters, was er tijd om een idee te krijgen van ons werkstuk tijdens deze workshop. Inspiratie deden we op van het uitgestalde werk in deze stijl, de prachtig geverfde wol en een film over het traditionele vilten in Kirgistan. Annemie gaf aan de hand van een authentiek kleed uitleg over de betekenis van de figuren en over het ‘lezen’ van de tapijten door de vrouwen.
Daarna was het tijd voor het maken van een eigen ontwerp. De deelneemsters werden verdeeld in twee groepjes: de viltsters en degenen die het traditionele borduurwerk wilden leren. Ikzelf wilde een armband vilten, anderen een tasje en ook een omhulling voor een object kwam aan de orde terwijl aan de andere tafel voorbereidingen getroffen werden voor het maken van een tumar. We hadden zelfs nog tijd om een begin te maken met het leggen van de gekozen figuren.
Op zaterdagochtend begonnen we vol goede moed aan het echte werk! De sfeer was fantastisch, de werkstukken kregen langzaam vorm en na een heerlijke lunch konden de meesten van ons aan de afwerking beginnen. De borduursters (de heksensteek was moeilijk maar geliefd!) waren bezig met het maken van kwasten voor de tumar, via een ingenieus systeem van draden waarbij steeds twee dames samenwerkten. Hierbij werden materialen als haar van paardenstaarten en yaks gebruikt maar ook allelei andere natuurlijke vezels.
Ik hoorde voor het eerst van het na-masseren van een droog viltstuk, het ‘scheren’ hierna en maakte een begin met het doorstikken van de figuren in mijn armband. Voor mij een heel kwarwei dat ik na aanvankelijke tegenzin voor dat heel precieze werkje thuis toch heb afgemaakt met een resultaat waar ik best trots op ben!
Al met al was de workshop zeer de moeite waard, ik heb veel geleerd en genoten van de sfeer, de omgang met de andere deelneemsters en de gastvrijheid van Annemie. Ook de afsluiting met Limburgse vlaai waarbij de workshop en de resultaten van iedereen besproken werden leverde een meerwaarde op!
Gonny
Mei 2008
Mee over de grenzen naar Kirgistan, Oezbekistan en Turkmenistan
Na een korte kennismaking met elkaar konden we vrijdagavond de vele mogelijkheden bewonderen die aangeboden werden. Wat een kleurrijk tafereel!
Op deze eerste avond gaan we allemaal aan de slag met de motieven. We zien een film over de totstandkoming van een vilttapijt in Turkmenistan, Annemie vertelt over de betekenis van de motieven aan de hand van voorbeelden, maar we kunnen er nog meer over lezen, in de prachtige, uitgebreide lesbrief in woord en beeld, welke we allemaal krijgen. We oefenen om de patronen te tekenen en maken daarna het ontwerp: tekenen, inkleuren....twijfelen, opnieuw beginnen, afwerken.... en dan nog het spiegelbeeld!
We verzamelen onze materialen zowel uit de plantaardig geverfde wol, die Annemie speciaal voor deze kursus had geverfd als ook uit de Moeder Aarde winkel, waar alle materialen, te kust en te keur te vinden zijn, als ook een zeer uitgebreide collectie boeken rondom vilt en motieven.
Zaterdagmorgen gingen we dan meten aan de slag. Na het motief op de jurttas te hebben getekend en voorgeregen konden we beginnen met borduren, een aangenaam ritmisch werk. Annemie leerde ons vakkundig, stuk voor stuk alle steken en technieken, die hierbij te pas komen. Thuis kunnen we de jurttas dan verder afwerken en meteen nog wat nagenieten van het aangename ontspannende weekend.
Ik had gekozen voor de Oestbekistaanse jurttas, maar genoot de hele cursus door, ook van de prachtige ontzetttend fijne en kleurrijke vilten armbanden, met ingelegde patronen, welke met een bepaalde naaisteek nog reliëf kregen. Verlangend en zeker van plan dit ook ooit te doen ontstond een gezellig sfeertje. De wandkleden en tapijten die ook met de nodige precisie gelegd werden, hadden een heel andere uitstraling, langzaam groeiend, de hele dag door.
Zowel het leggen van de motieven van de armbanden als het tapijt nam de hele dag in beslag, maar na het rollen, en rollen, en rollen ...was de voldoening groot en het resultaat prachtig. Annemie demonstreerde ook hoe een aaneengesloten vilten armband gemaakt werd en de steken waarmee die dan geborduurd werden.
Werken rond dezelfde thema’s op zo’n gevarieerde manier gaf een warm, goed en zeer verrijkend gevoel. De gastvrijheid en de groepssfeer versterkten dat nog.
Als afsluiter mochten we proeven van echte Kirgistaanse thee met borsok (gebak). Lekker!
Blij en tevreden met ons werk togen we naar huis.
Hilde van Schoor
Reactie van een cursist.
Cursus Over de grenzen van Kirgistan…………… “een persoonlijke leeromgeving”.
De cursus “Over de grenzen van Kirgistan,……” was een juweel!
Een waarachtige schat aan kennis deelde de cursusleidster, de ook op internationaal gebied bekende viltster, Annemie Koenen, ruimhartig met haar cursisten.
Annemie beheerst zeer vele oude ambachten, natuurlijk het vilten, maar ik noem enkele; Kaboels weven, touwen maken, divers vlechtwerk met kwasten, borduursteken in oorspronkelijke Kirgistaanse en Turkmenistaanse motieven, ………
In een zeer gastvrije, warme, inspirerende omgeving wist Annemie een persoonlijke leeromgeving te scheppen, waarin ze daadwerkelijk oog had voor ieder! Je werkte voor jezelf, genoeg eigen ruimte in je eigen tempo, met toch de begeleiding die je nodig had.
Door haar vakmanschap kan ze heel snel inspelen op iedere vraag en elk werkproces begeleiden stap voor stap, 13 mensen tegelijk!
Iedereen kreeg de aandacht die zij, of hij!, nodig had. Ook leerden we van elkaar, de hele sfeer was er een van behulpzaamheid en saamhorigheid, een gemoedelijke, ontspannen sfeer waar gelachen werd en zo ontstond al snel een intieme band tussen de cursisten. Een fantastische combinatie, leren en heerlijk werken in de geborgenheid van de lerares en de groep.
Zeer goed vond ik dat Annemie een verbinding maakte met de diepere achtergronden van vilten en de Kirg./ Turkm. motieven en symboliek. Ook het spirituele aspect wist ze erbij te betrekken door heldere opdrachten in het kader van het ontwerpen. Ze heeft een zeer grote wijsheid in zich die ze wil overbrengen.
Haar missie en passie is de kunst van het vilten en deze oude ambachten te behouden….door haar over te dragen, te delen. Annemie is er, ze staat er en je kunt haar alles vragen over wol en vilt. Ze weet er een antwoord op. Ze hanteert strenge eisen als het gaat over het uitvoeren van technieken zoals ze al eeuwen worden toegepast en is gelijk flexibel genoeg om de individuele viltster de vrijheid te geven een eigen kunstzinnige interpretatie te creëren. Ook hierin geeft ze raad.
De cursus had een duidelijke structuur, dat geeft overzicht en rust. Er waren doorlopend warme en koude dranken en een heerlijk lunchbuffet, voorbereid door haar man Sjef. Door de ondersteuning en betrokkenheid van Sjef, die foto’s maakte en andere diensten verrichtte, kwam Annemie helemaal tot bloei. Zo kon zij zich concentreren waar ze sterk in is! En er helemaal zijn voor haar cursisten.
De uitleg was zeer helder, ze demonstreert de techniek duidelijk. En in de zeer uitgebreide lesbrief vind je alles terug als naslagwerk.
Zeer aanbevelingswaardig! Voortreffelijk gedaan Annemie! Hoog niveau.
Lieve groet,
Freya Vaes
naar boven