Crazy Patch is een speels en creatief omgaan met verschillende vilttechnieken en materialen. Tijdens het vilten vindt Maria steeds weer nieuwe en opwindende variaties, welke ze graag doorgeeft.





Gedreven door nieuwsgierigheid en enthousiasme schreef ik me in met de volgende vragen in het achterhoofd:
- Zou crazy patch zoiets kunnen zijn als ‘free form knitting, crochetting?’
- Als ik aan Afrika denk, denk ik aan kleuren, dans, natuur, muziek… Welke impact kan Afrika hebben op een vrouw die kunstzinnig vilt maakt. Hoe zal ze dit doorgeven?
- Hoe gaan vrouwen om met het delen van hun vilt en met het opnemen van al die verschillen? Geen eenvoudig thema.

En mag ik het resultaat al verklappen?
Het werd een weekend vol kinderlijke blijdschap ‘rond het creëren zelf’. Hierbij een hartelijke ontvangst bij Moeder Aarde, lekker eten en uitstekend gezelschap.
Hoe was het voor ons uitgedokterd?
Vanuit de zak vol uitgewerkte stalen, vertrokken we voor inspiratie tot het maken van een eigen voorvilt. Onwennig stonden we daar. Plots kwamen er tonnen materialen tevoorschijn: elk haalde zijn eigen schattendoos boven. Neem daarnaast nog de prachtige handgeverfde materialen uit de Wolwerkplaats, en de pret kan niet meer op.
Elk maakt een voorvilt: elk een eigen techniek (onder deskundige begeleiding van Maria). Voor de prachtige fotografie zorgt ‘Moeder Aarde’.
En dan het ‘eikele moment’. Zouden we dit wel verknippen. Maar het ging veel eenvoudiger dan gedacht. Daar zat je met vele kleine ‘patches’. Wordt dit een geïntegreerde tas? Voor Maria mag alles in dit soort werk. Perfectie behoort de goden toe. Rust brengen de geometrische structuren: vierkantjes, cirkels (ideeën uit Patchwork). Annemie van Moeder Aarde, gedreven vilt-ambachtsvrouw, keek lachend toe. Jaren ervaring en kunnen, tov. het overboord gooien van regels (de schaar erin, aan elkaar naaien…) Is dat niet een beetje Afrka?

Spelen met kleur en mogelijkheden, steken en verbindingen, je niet hoeven te schamen over wat je nog niet goed kan. Opnieuw voelen hoe je je eerste stappen durft te zetten.

Ik koos als uitgangspunt, dat van de indianen: ‘er zit reeds een ziel in de gemaakte lap’. Laat die ziel zich dan manifesteren zoals hij in wezen is. (natuurlijk moet je dan gaan naaien ipv een volledig vervilte tas).
Zo blij als een kind: spelen met kleur en mogelijkheden. Het werd een heuse hecht kleurrijke buidel voor mijn GSM (die valt altijd uit mijn handen). Men omschreef het als een ‘hippie-tas’. Waarom ook niet.
Herba Lana staat voor creativiteit, natuur en mensen samen in de ‘Wonderkamer vol kleur’.
Als dat tasje hiervan geen uitdrukking is…..
Uit het slotmoment bleek dat vrijheid tot creatie wel geen makkelijk uitgangspunt is. Over de grenzen van de kleuren, structuren en vormen heen gaan, is over je eigen grenzen heen gaan…
Dat in een ‘ambachts’-atelier met mooie vrouwen.

Monique Vierendeel






naar boven

titel_de

tekst_de

nach oben

titel_en

tekst_en

top of page