Moeder Aarde - Doni en ......
Sloffen met nuno-, 3-d technieken en borduren - Annemie Koen Sieraden met oppervlaktedesign en borduren - Annemie Koenen Over de grenzen van..... Annemie Koenen
Moeder Aarde Doni - Annemie Koenen Boetseervilt Vlinders - Annemie Koenen Oppervlaktestructuren - Dagmar Binder - april 2011 Naadloze kleding - Charity van der Meer - maart 2011 Een vleugje luxe - Mari Nagy - december 2010 Vilt en vorm - Marjolein Dallinga - november 2010 Reliëfborduren - Wanda Robert - januari 2010 Vilt als expressieve kunsttherapie - Inge Evers Wandkleden - Rod Welch en Karoliina Arvilommi - mei 2009 Crazy patch - Maria Milan - maart 2009 Schirdak - István Vidák - november 2008 Kleine sculpturen - Judit Pňcs - oktober 2008 Hoeden - Judith Pocs - oktober 2008 Een kleed voor de ziel - Inge Evers - oktober 2007 Wandkleed -tafereel - Annemie Koenen Schaapscheren en plantaardig verven Sloffen of Tassen - Annemie Koenen Hoeden - Annemie Koenen
Januari 2011
Het was een fijne dag. Je was duidelijk en streng. Daardoor kwam alles goed! Dank je, Wip
Ik heb genoten van deze dag. Je gaf veel en duidelijke uitleg. Geen enkel probleem kon je niet aan, integendeel: Vilt mislukt immers nooit!
Dank je wel en graag tot een volgende keer. Vera
Verbazend hoe lang je niet mag vilten aan je object. Je blijft maar smeuďg maken en kneden. Erg leuke techniek om te leren en een hele gezellige workshop. Dorina
Wat heb ik mij geamuseerd zeg. Ik vind dat modelleren ook een schitterende techniek en ik kom dan ook zeker nog eens terug want de gastvrijheid was zo uitnodigend dat het moeilijk is, weg te blijven. Nicole
Hier klopt echt alles!
Een puur - natuur - madam in een superwarme, gezellige ruimte!
Tot gauw! Sarah..... en de draak!
Sarah Hillaert
...................................................................................................................
Heidi Wyckmans
...................................................................................................................
Januari 2010
Juni 2008
..................................................................................................................
Februari 2007
In december was ik jarig en kreeg van mijn man een cadeaubon voor een viltworkshop.
Welke workshop dat zou worden wist ik meteen.
Een DONI VILTEN bij Wolwerkplaats Moeder Aarde.
En 10 februari 2007 was het dan zover. Aangezien Sittard van uit Zutphen niet naast de deur ligt, besloot ik me zelf te verwennen met een bed en breakfast van te voren.
Zaterdag ochtend, na een flink ontbijt toog ik naar Annemie.
Ik was een uur te vroeg maar heb me in de geweldige winkel geen minuut verveeld met al die inspirerende werkstukken en boeken om me heen.
Om tien uur waren de 7 cursisten gearriveerd en onder het genot van koffie en thee werden door Annemie de eerste dingen uitgelegd.
Met een dienblad en een mandje wol voor ons, luisterden we aandachtig.
Belangrijk bleek het woord MASSA maken met de wol. Dit betekend veel zeep en water en heel zachtjes de wol hanteren. Maar vooral NIET vilten.
Dit laatste vond ik het moeilijkst, want ik ben van me zelf nogal een snelle
en stevige viltster.
Opbouwen van lijf, hoofd, armen borsten en benen was een soppige en erg natte aangelegenheid . Het opstaande randje van het dienblad waar we op werkten bewees hier zijn nut.
Enthousiast als we waren hadden we allemaal veel wol genomen en zo dus een grotere doni opgebouwd dan Annemie in haar hoofd had.
De misvormde uitgezakte figuren deden niet vermoeden dat het echt iets zou worden. Ai, ai waar moest dit heen!
Na een lunch met lekkere soep en broodjes zochten we allemaal een kleur uit die de doni uit eindelijk zou krijgen. Tot nu toe hadden we alleen nog maar met een naturelle tint gewerkt als basis.
Toen de basis van de doni, na veel gemasseer en zachte druk meer in haar vorm kwam mocht de kleur er over heen. Zeer pronte borsten en billen kwamen te voor schijn in mooie kleuren. En eindelijk mocht er ook harder gewreven worden zodat nu het echte vilt proces kon beginnen.
Oneerbiedig bijna werden de doni’s in allerlei richtingen gerold en gevouwen om te kunnen krimpen. Maar goed dat we zelf niet van die halsbrekende toeren hoeven uit te halen om in vorm te komen want dat zou niet gezond zijn.
Uiteindelijk werden al de zielige hoopjes wol van s’ochtends werkelijk tot mooie vrouwen en waren we allen zeer te vree.
Als ik nu mijn doni bekijk op haar sokkel ben ik nog steeds trots. Ze krijgt nog geregeld een aai over haar bol als ik langs haar loop.
Dat vilt voor veel mensen toch nog wordt gezien als een lapje waarmee je kunt knutselen, bleek uit een reactie van iemand: “wat netjes zeg ik zie helemaal geen naad”. En dan ben ik me toch wel weer bewust dat ondanks de vilt hype va de laatste tijd, ik toch vind dat ik iets bijzonders kan. En dat er ook nog veel te leren valt.
Petra Aalders
naar boven
Het was een fijne dag. Je was duidelijk en streng. Daardoor kwam alles goed! Dank je, Wip
Ik heb genoten van deze dag. Je gaf veel en duidelijke uitleg. Geen enkel probleem kon je niet aan, integendeel: Vilt mislukt immers nooit!
Dank je wel en graag tot een volgende keer. Vera
Verbazend hoe lang je niet mag vilten aan je object. Je blijft maar smeuďg maken en kneden. Erg leuke techniek om te leren en een hele gezellige workshop. Dorina
Wat heb ik mij geamuseerd zeg. Ik vind dat modelleren ook een schitterende techniek en ik kom dan ook zeker nog eens terug want de gastvrijheid was zo uitnodigend dat het moeilijk is, weg te blijven. Nicole
Hier klopt echt alles!
Een puur - natuur - madam in een superwarme, gezellige ruimte!
Tot gauw! Sarah..... en de draak!
...................................................................................................................
...................................................................................................................
Januari 2010
Juni 2008
..................................................................................................................
Februari 2007
In december was ik jarig en kreeg van mijn man een cadeaubon voor een viltworkshop.
Welke workshop dat zou worden wist ik meteen.
Een DONI VILTEN bij Wolwerkplaats Moeder Aarde.
En 10 februari 2007 was het dan zover. Aangezien Sittard van uit Zutphen niet naast de deur ligt, besloot ik me zelf te verwennen met een bed en breakfast van te voren.
Zaterdag ochtend, na een flink ontbijt toog ik naar Annemie.
Ik was een uur te vroeg maar heb me in de geweldige winkel geen minuut verveeld met al die inspirerende werkstukken en boeken om me heen.
Om tien uur waren de 7 cursisten gearriveerd en onder het genot van koffie en thee werden door Annemie de eerste dingen uitgelegd.
Met een dienblad en een mandje wol voor ons, luisterden we aandachtig.
Belangrijk bleek het woord MASSA maken met de wol. Dit betekend veel zeep en water en heel zachtjes de wol hanteren. Maar vooral NIET vilten.
Dit laatste vond ik het moeilijkst, want ik ben van me zelf nogal een snelle
en stevige viltster.
Opbouwen van lijf, hoofd, armen borsten en benen was een soppige en erg natte aangelegenheid . Het opstaande randje van het dienblad waar we op werkten bewees hier zijn nut.
Enthousiast als we waren hadden we allemaal veel wol genomen en zo dus een grotere doni opgebouwd dan Annemie in haar hoofd had.
De misvormde uitgezakte figuren deden niet vermoeden dat het echt iets zou worden. Ai, ai waar moest dit heen!
Na een lunch met lekkere soep en broodjes zochten we allemaal een kleur uit die de doni uit eindelijk zou krijgen. Tot nu toe hadden we alleen nog maar met een naturelle tint gewerkt als basis.
Toen de basis van de doni, na veel gemasseer en zachte druk meer in haar vorm kwam mocht de kleur er over heen. Zeer pronte borsten en billen kwamen te voor schijn in mooie kleuren. En eindelijk mocht er ook harder gewreven worden zodat nu het echte vilt proces kon beginnen.
Uiteindelijk werden al de zielige hoopjes wol van s’ochtends werkelijk tot mooie vrouwen en waren we allen zeer te vree.
Als ik nu mijn doni bekijk op haar sokkel ben ik nog steeds trots. Ze krijgt nog geregeld een aai over haar bol als ik langs haar loop.
Dat vilt voor veel mensen toch nog wordt gezien als een lapje waarmee je kunt knutselen, bleek uit een reactie van iemand: “wat netjes zeg ik zie helemaal geen naad”. En dan ben ik me toch wel weer bewust dat ondanks de vilt hype va de laatste tijd, ik toch vind dat ik iets bijzonders kan. En dat er ook nog veel te leren valt.
Petra Aalders
naar boven