Als ik de trap op loop komt de gemoedelijke sfeer me al tegemoet. Er wordt begroet en kennisgemaakt. Bekenden, nieuwe mensen, deelneemsters die Judits vorige cursus ook al hebben bijgewoond en echte “die hards” die haar ook weer volgen naar een volgende cursus.
















De kennismaking met Judit is voor mij wel speciaal. Ze staat voor me, precies zoals ik haar in de film al vele malen heb gezien: het gekleurde schort, de band om haar haren en haar stem klinkt zo vertrouwd dat het lijkt alsof ik haar al jaren ken.
















Ze leidt ons rustig en vakkundig door de cursus heen. Veel nieuwe dingen passeren de revue en regelmatig staan we om haar heen om een minidemonstratie te volgen van kralen en munten invilten, vormen in plastic verpakken en bloemkelken maken. Alles met steeds weer dezelfde aanwijzing: “warm water en soapy hands”. Ze neemt de tijd om met iedereen het ontwerp door te spreken en te plannen en onthoudt wonderbaarlijk genoeg zelfs de kleinste details.





















Ondertussen zorgen Annemie en Sjef dat het de inwendige mens aan niets ontbreekt. Het is echte verwennerij!
Op de tweede dag lukt het enkelen om nog aan een tweede werkstuk te beginnen. Ik krijg het zelf net niet af, maar daags erna lukt dat thuis wel. De cursus wordt afgesloten met het “statieportret” en Limburgse vlaoi.































Weer thuis constateer ik dat mijn mannen, ik heb er 4 en allen volwassen, het prima hebben gered zonder mij, maar dat het goed is dat ik de touwtjes weer in handen neem. Uiteraard niet zonder alvast plannetjes te maken over de toepassing van de nieuwe technieken in volgende projecten.

Charlotte Neuhaus
Bunde
















naar boven

titel_de

tekst_de

nach oben

titel_en

tekst_en

top of page